Stres objawy i sposoby zwalczania ziołami Alveo

Stres – kojarzony przez wielu wyłącznie negatywnie, jest nieodłącznym elementem życia. Pojawia się bardzo często, nawet kilka razy dziennie. Sytuacje takie jak ból i ściskanie w brzuchu przed ważnym egzaminem to nic innego, jak krótkotrwale odczuwane skutki stresu. Udowodniono, że stres w niewielkiej dawce zwiększa ilość połączeń międzykomórkowych, dzięki czemu możliwe jest skupienie i  jak najlepsze wykonanie zadania. Taki stres działa na organizm mobilizująco, wywołując reakcję organizmu, która ma przygotować go do natychmiastowego działania w odpowiedzi na otrzymany bodziec wywołujący stres – czyli stresor. Ewolucja wyposażyła człowieka w mechanizmy przetrwania, czyli umożliwiające mu szybkie działanie w sytuacjach, które dawniej zagrażały jego życiu. Spotkanie na swej drodze dzikiej zwierzyny było wysoce niebezpieczne, stąd pojawiające się szybsze bicie serca i przyspieszonego oddechu, które miało zaopatrzyć w dodatkową ilość krwi napięte mięśnie, aby możliwa była skuteczna obrona lub ucieczka. W dzisiejszych sytuacjach pozytywnymi skutkami stresu jest zwiększona koncentracja, która pomaga przed ważnymi egzaminami lub rozmową kwalifikacyjną, napięcie mięśni w sytuacjach, kiedy trzeba podjąć wysiłek fizyczny, np. uciekając przed atakującym psem. Znane są też przypadki bardziej spektakularnego działania stresu, kiedy człowiek doznawał nagle przypływu „nadludzkiej wręcz siły” i zdolny był do uniesienia dwutonowego auta, aby wydobyć rannego w wypadku albo zraniony dotrzeć po ratunek do najbliższej siedziby ludzkiej.

Mówi się, że po wypadku człowiek nie czuje bólu, a w skrajnych sytuacjach jest zdolny do wysiłku przekraczającego możliwości przeciętnego osobnika. To wszystko za sprawą krążących we krwi hormonów, uwalniających się w chwili doświadczenia stresu – adrenaliny, noradrenaliny i kortyzolu – które przede wszystkim oddziałują na ośrodkowy układ nerwowy zagłuszając neurony odpowiedzialne za uczucie bólu po to, by organizm mógł skupić się na czynnościach ratujących go z opresji.

stresKortyzol jest hormonem produkowanym w nadnerczach. W sytuacji stresowej wzrastający gwałtownie jego poziom przełącza ciało w tryb nazywany: „walcz albo uciekaj”. W praktyce oznacza to niemal całkowite wyłączenie procesów trawiennych, zagłuszenie systemu immunologicznego, gwałtowny skok poziomu cukru we krwi oraz wystąpienie charakterystycznych objawów – zwiększenie ciśnienia i tętna oraz przyspieszenie oddechu. Adrenalina i noradrenalina wydzielające się równolegle umożliwiają natychmiastowy dostęp do rezerw energetycznych organizmu, skierowanie krwi do ważniejszych narządów (serca i mózgu) oraz poprawę napięcia mięśni. Adrenalina dodatkowo podwyższa temperaturę ciała.

To dlatego w trakcie i po intensywnym stresie człowiek często odczuwa rozmaite dolegliwości spowodowane działaniem organizmu „w trybie awaryjnym”, do najczęstszych należą:

•    bóle głowy;
•    ból brzucha;
•    przyspieszony oddech;
•    kołatanie serca, przyspieszone tętno;
•    drżenie kończyn, napięcie mięśni, bóle pleców i szyi;
•    uczucie gorąca, nadmierne pocenie się;
•    suchość w ustach i gardle, utrudnione przełykanie;
•    tiki nerwowe;
•    trudności z pamięcią i koncentracją;
•    zapadalność na różnego rodzaju infekcje, bowiem organizm przez pewien czas pozostawał wobec nich bezbronny.

Jeśli stres jest wyjątkowo silny, pojawia się często lub utrzymuje się bardzo długo, powyższe objawy zaczynają przechodzić w stan chroniczny, pociągając za sobą kolejne niezdrowe nałogi i zwyczaje – nieregularny sen i przemęczenie, jedzenie w pospiechu, nadmierne obżeranie się (szczególnie słodyczami) lub niedożywienie, sięganie po używki (papierosy, alkohol, dopalacze a nawet narkotyki), izolowanie się od znajomych i przyjaciół. Na dłuższą metę tak obciążony i osłabiony organizm nie ma możliwości skutecznie bronić się przed czynnikami chorobotwórczymi i w konsekwencji pojawiają się poważne choroby przewlekłe. Do najczęstszych schorzeń powiązanych z długotrwałym stresem jako katalizatorem zmian chorobowych należą:

•    choroby układu krążenia – w tym głównie zawały serca, udary mózgu, choroba wieńcowa, miażdżyca etc.;
•    zaburzenia trawienia – szczególnie choroba wrzodowa;
•    zaburzenia metabolizmu – np. cukrzyca, zapalenie jelit;
•    zaburzenia koncentracji i pamięci;
•    osteoporoza;
•    astma;
•    alergie;
•    grzybice;
•    otyłość;
•    choroby nowotworowe;
•    schorzenia psychiczne, np. depresja.

Uwalnianie do krwi zwiększonej ilości hormonów stresu ma miejsce nie tylko przy świadomie zarejestrowanych reakcjach na stresory. Taka sama reakcja organizmu obserwowana jest nawet u osób nieprzytomnych zmagających się np. z ostrym stanem zapalnym, który na poziomie fizjologicznym wywołuje identyczne objawy stresu jak u zdrowego aktywnego człowieka. Dla organizmu człowieka stresem jest bowiem wszystko to, co potencjalnie może naruszyć homeostazę, czyli wewnętrzną równowagę. Zatem nawet pozornie nie odczuwająca stresu osoba doświadcza wielu podobnych zmian w swoim ciele jak człowiek trzęsący się z nerwów w chwili wzburzenia. Co więcej stres wywołują zarówno czynniki zewnętrzne (np. potknięcie się i utrata równowagi, odpowiedź przy tablicy, kłótnia z bliskimi, zwolnienie z pracy czy doświadczenie przemocy), ale także wewnętrzne bodźce. Osoby cierpiące na depresje trwają w zamkniętym kole własnych myśli, bowiem depresja wpływa na sposób myślenia i odbierania świata – chorzy są pesymistami, odbierają rzeczywistość w szarych i czarnych kolorach, denerwują się z powodu najbardziej błahych codziennych zdarzeń. Stan podniesienia poziomu hormonów stresu utrzymuje się więc ciągle powyżej normy, co w efekcie potęguje inne psychosomatyczne objawy i stan depresji pogłębia się.

Wszystkie czynniki stresogenne oraz wymienione objawy i reakcje organizmu należy koniecznie neutralizować. Nie zawsze daje się od razu zareagować na stres, czasami również nie da się zlikwidować jego przyczyn. Rozsądne jest zatem prewencyjne wzmacnianie organizmu, aby w razie podwyższonej gotowości miał zasoby niezbędne do prawidłowych reakcji oraz szybciej się regenerował i wracał do pełnej równowagi. Preparat ziołowy Alveo (zobacz tutaj – kup na allegro) spełnia tutaj rolę zarówno … jak i neutralizatora negatywnych substancji będących pochodną reakcji stresowych. Dzięki złożonemu składowi ekstraktów potęgujących wzajemnie swoje działanie, wszechstronnie wzmacnia cały organizm, oddziałując na poszczególne narządy. Pozwala szybko wyrównać poziom zużytych substancji oraz wydatnie przyczynia się do usuwania szkodliwych produktów wynikowych stresu. Nie tylko przywraca stan równowagi wewnętrznej (homeostazę), ale również przyczynia się do likwidowania napięć, dzięki czemu organizm może łagodniej reagować na kolejne stresy. Pomaga budować odporność, której spadek najpoważniejszą konsekwencją stresu – dzięki temu organizm nie pozostaje długo bezbronny i szybko może samodzielnie bronić się przed długofalowymi następstwami stresu.

Zagrożenie poważnymi skutkami długotrwałego stresu jest tym większe, jeśli emocje nie mogą być rozładowane tylko są tłumione. Wszystkie wydzielone wówczas w nadmiarze substancje nie zostają bowiem zużyte i pozostając w organizmie zatruwają go. Rozładowywanie stresów działa bowiem analogicznie jak ostatni etap, do którego organizm się przygotowywał – czyli walka lub ucieczka. Pozwala spożytkować nadmiar glukozy, uwalnia mięśnie od napięcia, przywraca równowagę biochemiczną, ostatecznie pozwala organizmowi wyciszyć się i zregenerować po wysiłku. Istnieje wiele teorii na temat sposobów radzenia sobie ze stresem i rozładowywania napięcia, jednak najbardziej uniwersalne wydają się być następujące:

•    odpoczynek i relaks – najlepiej przy czynnościach sprawiających radość, regularny mocny sen;
•    zdrowe i regularne odżywianie połączone z naturalną suplementacją;
•    aktywność fizyczna – spacery, praca na świeżym powietrzu, uprawianie sportów dających satysfakcję;
•    kontakty z bliskimi, rozmowa dająca spojrzenie z dystansu na problemy;
•    korzystanie z poradni specjalistycznych i terapii pomagających uporać się z przyczynami stresu oraz zniwelować jego skutki.